Fort w Agrze – potęga i piękno

Potęga i piękno – te dwa słowa mogłyby być mottem Wielkich Mogołów.

Wielcy Mogołowie to niegdyś najpotężniejsi władcy Azji, w okresie ich największej świetności mało kto był w stanie z nimi rywalizować na równych prawach. Jedynie współcześni im Chińscy Cesarze z dynastii Ming i Qing oraz Tureccy Sułtanowie z dynastii Osmanów mogliby się porównywać z nimi w skali bogactwa czy potęgi militarnej. Mogołowie rządzili większością terenów współczesnych Indii i Pakistanu, a ich panowanie sięgało granic współczesnego Iranu i Afganistanu. Nikt z ich rywali nie był w stanie im się przeciwstawić  – ani uzbeccy władcy z środkowoazjatyckiej Transoksanii, ani irańscy Safawidzi ani Radżpuci czy Sułtani z Dekanu.

Wyjątkowość Mogołów polegała jednak nie tylko na ich sile – potężnych władców w historii Ziemi było nie mało, przeminęły i nic po nich nie zostało. Padyszachowie, władcy Indii zasłynęli czymś innym.

Piękno. Słowo, które najpełniej oddaje istotę panowania Wielkich Mogołów.

Chyba żadna  inna dynastia w historii ludzkości nie była mecenasem i fundatorem tak wielu arcydzieł – można bez wahania powiedzieć, że dzieła Mogołów to ciąg oszałamiających realizacji i to zarówno w kontekście samej architektury, wykonania jak i zdobnictwa.

Fort w Agrze jest tego jak najbardziej wymownym potwierdzeniem.

To potężna twierdza, ośrodek władzy, centrum państwa, siedziba władcy i całego dworu.

Ale też i zbiór przepięknych budynków – budowanych przez kilku władców z dynastii Mogołów – Akbara Wielkiego, jego syna Dżahangira i wnuka Szachdżahana. Czerwony piaskowiec i śnieżnobiały marmur, zdobienia z kamienie półszlachetnych i kawałków luster, delikatne rzeźbienia w kamieniu i mozaiki w charakterystycznym dla Mogołów stylu  parchinkari (podobnym do włoskiej Pietra dury). I ogrody, odbicie Raju na Ziemi, Raju stworzonego ręką człowieka dla Władców Świata.