Bukit Lawang – ostoja orangutanów

Bukit Lawang to sumatrzańska wioska, w której stworzono Centrum Rehabilitacji Orangutanów (w tym wypadku  sumatrzańskich) nieco podobne do tych spotykanych w malezyjskim Borneo. Samo Centrum postanowiliśmy sobie odpuścić – jakoś zbytnio w mojej ocenie przypomina ono ZOO (choć oczywiście doceniam szczytne cele jakie stoją u podstaw ich działalności).

Powód przyjazdu tam był nieco inny. Bukit Lawang jest bowiem też miejscem, z którego organizuje się trekkingi aby podpatrywać żyjące w sumatrzańskich dżunglach orangutany i cały szereg innych stworzeń. Tuż obok rozciąga się jeden z największych parków narodowych Indonezji – Gunung Leuser, ostoja zagrożonych, endemicznych gatunków zwierząt i roślin.

Przyjeżdżamy tu tylko na 2 dni, stanowczo zbyt krótko aby lepiej poznać dżunglę – dlatego decydujemy się jedynie na kilkugodzinny trekking. Cel jest oczywisty – spotkać dzikie orangutany!

Bukit Lawang – ostoja orangutanów (1)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (4)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (5)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (8)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (9)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (3)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (11)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (13)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (16)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (15)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (14)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (17)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (18)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (19)
Bukit Lawang – ostoja orangutanów (20)

Trekking jest sensownie prowadzony, przewodnik ma niezłą wiedzę na temat dżungli i zamieszkujących ją zwierząt. Chodzi się po dżungli (podobnie zresztą jak i po innych, w których byłem) raczej kiepsko – jest ślisko, błotniście i nierówno, ale na szczęście nie aż tak parno i gorąco jak by można się spodziewać. Po około 2h szukania spotkamy całą orangutanią  rodzinę, z którą możemy spędzić prawie godzinę. Nie są nadmiernie bojaźliwe, to my mamy pilnować aby się do nich nadmiernie nie zbliżać. To moje pierwsze doświadczenie obserwowania małp człekokształtnych w warunkach naturalnych, więc wrażenie jest naprawdę niezwykłe.

Orangutan sumatrzański (Pongo abelii), mniejszy i jeszcze rzadszy od swojego borneańskiego kuzyna – w zasadzie spotkać go można w kilku rezerwatach, w dżunglach północnej Sumatry. Oba zresztą gatunki orangutana są krytycznie zagrożone wyginięciem – to wynik zarówno kłusownictwa jak i niszczenia ich naturalnych środowisk. Tu, w Bukit Lawang próbuje się je chronić, zorganizowano Centrum Rehabilitacji Orangutanów a pieniądze pozyskiwane od eko-turystów mają wspierać te szczytne cele. Czy tak jest nie wiem, na pewno na orangutany tutaj nikt nie poluje – zbyt cenne stały się dla lokalnej ekonomii 😊