Bingling Si – sztuka Jedwabnego Szlaku i meandry Huang He

Wracając z Labrangu do Lanzhou odwiedzamy Bingling Si. To niezwykły kompleks buddyjskich jaskiń pełnych rzeźb i malowideł z czasów świetności Jedwabnego Szlaku.  Atrakcją samą w sobie jest już podróż do tego porzuconego wieki temu buddyjskiego klasztoru.  Płyniemy łodziami pośród pięknych krajobrazów jakie tworzy tu mityczna Rzeka Żółta – Huang He. Przebija się ona poprzez krasowe wzgórza wąskim kanionem. No może raczej przebijała się, bo odkąd zbudowano wielką tamę Liujiaxia, kanion stał się sztucznym jeziorem. Pewnie trochę stracił na swojej widowiskowości, ale czego (chińscy oficjele) nie zrobią dla postępu…

Samo Bingling Si, choć mniejsze od innych wykutych w skałach świątyń Państwa Środka i tak robi wielkie wrażenie. 183 jaskinie, prawie 700 rzeźb, w tym ta największa – 27 metrowy posąg Buddy Maitrei, Buddy Przyszłości, Tego Który Nadejdzie. Trzeba się trochę nachodzić aby je wszystkie zobaczyć – jaskinie wykuwane były bowiem na różnych poziomach skalnego klifu. Dziś aby ułatwić ich podziwianie zbudowano całą konstrukcję drewnianych schodów i mostków. W jaki sposób docierano do nich w odległych czasach? Tego nie wiemy – w Bingling Si zachowały się tylko kamienne i gliniane rzeźby. Resztę musimy sobie wyobrazić…

Bingling Si – sztuka Jedwabnego Szlaku i meandry Huang He slider 1

Klasztor powstał w II wieku naszej ery, rozkwitał przez kolejne setki lat, wspierany przez władców z dynastii Tang, Song, Yuan i Ming, aby stopniowo opustoszeć i zostać zapomnianym. To okazało się dla niego zbawieniem – dzięki temu nie został ani obłupiony przez europejskich poszukiwaczy starożytności na początku XX wieku ani zniszczony przez oszalałych hunwejbinów podczas Rewolucji Kulturalnej.

Bingling Si artystycznie przypomina dwa inne wielkie kompleksy wykutych grot buddyjskich – Groty Tysiąca Buddów w Yungang w północnej części prowincji Shanxi i Groty Bram Smoka w Longmen, w prowincji Henan.   Każdy z tych olbrzymich zespołów klasztornych (z których zachowały się tylko skalne pozostałości) powstał w kluczowym dla chińskiego buddyzmu okresie pierwszej połowy pierwszego tysiąclecia naszej ery. To wtedy właśnie w bardzo trudnych dla mieszkańców Państwa Środka czasach – rozpadu Cesarstwa i najazdów koczowników serca Chińczyków zdobył Buddyzm. Myślę, że nieco to przypomina tryumfy chrześcijaństwa w tym samym czasie w Europie – też skorelowane z okresem chaosu jaki nastąpił po upadku Imperium Rzymskiego.